'Vieze' creditcard geweigerd
AMSTERDAM - Vieze plaatjes kijken en daarvoor betalen met je creditcard. Dat moet maar
eens afgelopen zijn, vinden uitgevers van het ’plastic geld’, eigendom van
grote Amerikaanse banken.
Porno behoort nog steeds tot de grootste geldmaker van het internet. Als het
aan een groeiende groep actievoerders ligt, komt daar echter snel
verandering in. Zij hebben de moderne achilleshiel van de aanbieders
gevonden: de creditcard. Grote Amerikaanse banken gaan betalingen aan
porno-sites te lijf want American Express, MasterCard, Visa en Maestro zijn
gevoelig voor christelijke pressiegroepen.
Binnenkort speelt voor het Amsterdamse gerechtshof de opmerkelijke
rechtszaak van internetbedrijf No Limit tegen het Utrechtse PaySquare, een
gespecialiseerde firma die creditcardbetalingen verwerkt. Met de rechtszaak
wil No Limit het bedrijf dwingen haar creditcardtransacties te blijven
verwerken. PaySquare doet dat, ondanks de grote verdiensten voor het
bedrijf, echter liever niet. Waarom?
No Limit houdt tientallen internet-sekssites in de lucht, waaronder enkele
met tamelijk extreme inhoud. Blijkens de miljoenen bezoekers per dag uit elk
hoekje van de wereld is daar grote vraag naar. Maar er is ook een keerzijde.
De rechtszaak is het laatste offensief in een oplaaiend conflict tussen
creditcardmaatschappijen en pornosite-exploitanten. Een strijd waarbij op de
achtergrond enorme geldbedragen spelen. Hoewel niemand precies weet hoe
groot de seksindustrie op het internet precies is, hebben de vele
onderzoeken naar het fenomeen wel één ding gemeen: de vele nullen in de
geturfde gebruikers- en omzetcijfers.
Schattingen van het aantal sekssites lopen uiteen van twee tot tien miljoen.
Ook de omzet die met al deze bedrijvigheid wordt gegenereerd, blijft zweven.
Voorzichtige schattingen komen op 1 miljard dollar per jaar, terwijl meer
optimistisch gestemde onderzoekers uitgaan van het tienvoudige. De National
Research Council, die het Amerikaanse Congres adviseert over
technologiezaken, zit ongeveer in het midden.
Cyberseks is dus big business, en niet iedereen is daar even blij mee. Met
name aan de overkant van de Atlantische Oceaan. Daar voeren christelijke
pressiegroepen al jaren verbeten strijd tegen de 'duivelse activiteiten' die
dankzij het internet zonder enige controle de huiskamer van godvrezend
Amerika binnensluipen. Met 100 miljoen leden vormt de Evangelische
Christengemeente een Amerikaanse machtsfactor van belang. Toch krijgen zij
van president Bush, die gematigde kiezers niet voor het hoofd wil stoten,
niet waar ze om vragen: een algeheel seksverbod op het internet. Maar na
jaren van vruchteloze protesten tegen de internetzondaars heeft christelijk
rechts nu eindelijk hun achilleshiel ontdekt: de creditcard. Twee jaar
geleden presenteerde de actiegroep 'Concerned Women of America' het rapport
'Vies Rijk Worden-de Witte Boorden Porno Bende'. De als conservatief bekend
staande organisatie, die ijvert voor het herstel van bijbelse waarden binnen
het gezin, kapittelde grote bank- en creditcardbedrijven voor hun rol bij de
verspreiding van 'obsceniteiten'. Deze 'nette' bedrijven verdienen namelijk
flink mee aan porno op het internet, onder meer door pornobedrijven hogere
kosten in rekening te brengen. Dat moest maar eens afgelopen zijn, aldus de
belangenorganisatie, die de presentatie van haar rapport begeleidde met een
forse publiciteitscampagne.
Bedrijven als American Express, MasterCard, Visa en Maestro, allemaal
eigendom van grote Amerikaanse banken, bleken buitengewoon gevoelig voor de
opgelopen imagoschade in het puriteinse achterland. American Express doet al
helemaal geen zaken meer met sekssites. Eind vorig jaar stelde MasterCard de
gebruiksvoorwaarden van hun 'plastic geld' aanzienlijk bij. Het gebruik van
haar creditcards voor de aanschaf van porno op het internet zou afbreuk doen
aan hun imago en moet dus aan banden worden gelegd.
In eerste instantie richten de regels zich tegen aanbieders van 'extreme'
pornografie: seks waarbij geweld, bloed of dieren te zien zijn. Firma's als
PaySquare, die betalingen verwerken, moeten nu ook toezien op naleving van
de strengere regels. Eind vorig jaar verstuurde PaySquare daarom een brief
aan 'enkele tientallen' Nederlandse aanbieders van cyberseks, met de
mededeling dat zij hun aanbod moeten kuisen. De gemiddelde burger staat daar
wellicht nog niet meteen van op zijn achterste benen. Dat zou echter wel
moeten, meent 'webmaster' Twan van internetfirma No Limit. Volgens hem is de
werkwijze van PaySquare en haar cliënten een "onacceptabele vorm
van censuur en een ernstige inbreuk op de vrijheid van meningsuiting". "
Creditcards zijn een algemeen aanvaarde manier van betalen", motiveert
hij. "Het is natuurlijk een merkwaardige ontwikkeling als de uitgever
ons gaat vertellen waarvoor we al dan niet kunnen betalen. Toegegeven: ik
krijg zelf ook de rillingen van sommige harde sm-films. Laat staan seks met
dieren. Maar het is hier niet bij wet verboden en er zijn genoeg mensen die
er blijkbaar wel iets mee kunnen." "Op onze twee meest succesvolle
'extreme sites' komen dagelijks 900.000 unieke bezoekers uit elk hoekje van
de wereld. Per maand downloaden die 95.000 gigabyte aan porno. Voor de
mensen die niets van computers weten: dat is heel wat complete videotheken
bij elkaar."
Alternatief
"Bijna elke klant betaalt met creditcard", vervolgt Twan. "
Om die betalingen te kunnen ontvangen moet je speciale bankrekening hebben,
de zogeheten 'merchant-account'. Die dreigt nu bij ons te worden opgezegd.
Dan kunnen we dus wel inpakken met onze handel. Vooral omdat er feitelijk
geen alternatief is. Alle grote creditcards behoren - weliswaar in
verschillende eigendomsverhoudingen - toe aan dezelfde grote Amerikaanse
banken."
Om dezelfde reden overwegen enkele andere Nederlandse internetpornobedrijven
een klacht tegen PaySquare bij de Nederlandsche Bank (DNB) neer te leggen. "
PaySquare is dochter van Interpay, dat op haar beurt weer is opgezet door de
grote Nederlandse banken om het betalingsverkeer in goede banen te leiden"
, stelt een woordvoerder. "Dat is niet alleen een voorrecht, maar ook
een plicht. Stel je voor dat De Nederlandsche Bank gaat vertellen waar jij
je euro's wel of niet aan mag uitgeven. Dat pikt toch niemand. Bovendien
krijgen alleen klanten die filmpjes kopen, het logo van MasterCard te zien.
Loopt het bedrijf dan imagoschade op? Wij denken van niet; het is slechts
een stok om de hond te slaan. En de vraag is nog maar wat het volgende
verbod wordt: seks met hulpmiddelen of sodomie? Wij wachten dat liever niet
af." Momenteel overleggen deze producenten echter nog over te
ondernemen actie met PaySquare, dat ook zo zijn reserveringen heeft bij de
nieuwe regelgeving van haar opdrachtgevers. "Wij hebben reeds eerder
verzoeken gehad om bepaalde aanbieders uit ons klantenbestand te halen"
, bevestigt Jeroen Jungerius van PaySquare. "Die hebben wij naast ons
neergelegd omdat daar in Nederland geen wettige basis voor was." "
Die heeft MasterCard nu geschapen door haar gebruiksvoorwaarden te
veranderen. Daarmee bepalen Amerikaanse bedrijven dus wat wij hier in
Nederland wel of niet mogen faciliteren. Inderdaad een merkwaardige
situatie, maar wij hebben weinig keuze. Als wij deze klanten blijven helpen
krijgen we hoge boetes en kan uiteindelijk onze licentie worden ingetrokken.
Uiteraard zitten we daar ook niet op te wachten. Overigens vraag ik me af of
de vrees voor verdere aanscherping van de regels wel terecht is."
Die vrees is echter niet geheel ongegrond. American Express accepteert al
geen enkele betaling via een sekssite meer, ongeacht de inhoud. Dat geldt
ook voor PayPal. Tot 2002 maakte dit alternatieve internetbetaalsysteem geen
problemen van porno, maar nadat het werd overgenomen door de Amerikaanse
internetreus eBay werden deze diensten uitgesloten.
Deze ontwikkelingen worden met argusogen gevolgd door Amerikaanse 'First
Amendment'-organisaties, die onder meer de vrijheid van meningsuiting
bewaken. "Het is natuurlijk niet de bedoeling dat banken en
creditcardmaatschappijen straks bepalen wat wij op het internet kunnen zien
of kopen", aldus de advocaat van de Electronic Frontier Foundation uit
San Francisco.
Bron "'Vieze' creditcard geweigerd" : telegraaf
|
|
|
|