Stoere Jongerius gaat desnoods stampvoeten
AMSTERDAM - Agnes Jongerius schuwt bij onderhandelingen een stevige vloek niet. Zij
omschrijft zichzelf als iemand die graag een stoer wijf is, strijdbaar met
een grote mond en haar op de tanden. Iemand die tot het uiterste gaat om het
onderste uit de kan te halen voor haar achterban. Met de keuze voor de
44-jarige Jongerius als beoogd voorzitter toont de vakcentrale FNV dat hij
de controverse niet schuwt.
Met Jongerius komt er voor het eerst in de 100-jarige geschiedenis van de
vakbeweging een vrouw aan het hoofd. Als vice-voorzitter moeten de afgelopen
weken kwellend zijn geweest voor de ex-actieleidster van de FNV.
Half januari maakte Lodewijk de Waal duidelijk dat hij twijfelde aan een
nieuwe termijn als FNV-voorzitter. In diverse media werd Jongerius genoemd
als enige serieuze opvolger. De FNV-hield echter de kaken stijf op elkaar.
De Waal voerde ondertussen gesprekken met de voorzitters van de vele
FNV-bonden (bij elkaar 1,2 miljoen leden) over de toekomst van de
organisatie. Tot een paar dagen geleden heette het nog officieel dat De Waal
op zou kunnen gaan voor een derde termijn.
Uiteindelijk besloot de federatieraad van de FNV dinsdag dat Jongerius wordt
voorgedragen als opvolger van De Waal. Het congres dat in mei plaatsvindt,
heef uiteindelijk het laatste woord.
De afgestudeerde historica in sociaal-economische geschiedenis werkt sinds
1987 voor de FNV en geldt volgens de website van de vakcentrale als een "
bestuurlijk talent en een kei van een onderhandelaarster, die alleen maar
groeit naarmate de gesprekken zwaarder worden. Stampvoeten is daarbij niet
uitgesloten."
Jongerius' emotionele woede-uitbarstingen zijn doorgaans gemeend. Toch heeft
ze ook toegegeven deze uitingen soms te gebruiken om de verhoudingen tijdens
moeizame onderhandelingen extra op scherp te zetten.
Dit jaar wacht Jongerius een krachtproef. Honderden CAO's zijn aan
vervanging toe, waarbij nieuwe vakbondsacties goed mogelijk zijn. Daarnaast
is ze betrokken bij cruciale gesprekken met werkgevers in de
Sociaal-Economische Raad (SER).
Agnes Maria Jongerius werd op 4 november 1960 geboren in De Meern (Utrecht),
als dochter van een tuinder en een lerares. Ze was het jongste kind in een
katholiek gezin met acht kinderen, dat naar eigen zeggen weinig te besteden
had.
De FNV-topvrouw geldt als een authentiek vakbondsdier. Ze wordt geprezen om
haar grote dossierkennis en affiniteit met bijstandsmoeders en WAO'ers. In
1987, nog voordat ze cum laude haar doctoraal examen haalde, ging ze aan de
slag bij de Vervoersbond FNV. Drie jaar later werd ze lid van het
bondsbestuur, waarna ze op 1 juni 1997 de overstap maakte naar het
federatiebestuur van de vakcentrale in Amsterdam. Ze werd daar
verantwoordelijk voor de zware portefeuille sociale zekerheid en later
CAO-coördinator en vice-voorzitter.
Binnen de vakcentrale heeft Jongerius de bijnaam Moeder Theresa gekregen. De
Utrechtse kan zich verschrikkelijk opwinden over armoede in Nederland. "
Vooral als daar dan rechtse borrelpraat overheen wordt gestort, zoals
'iedereen die wil werken, kan werken"', verduidelijkte ze in november
2003 tegenover het Algemeen Dagblad.
"Het miskent dat niet iedereen evenveel geluk heeft in het leven. Ik
ga inmiddels over mijn nek als ik Balkenende weer hoor zeggen dat mensen hun
eigen verantwoordelijkheid moeten nemen. Alsof het hele land uit klaplopers
bestaat. Toegegeven, die zitten er tussen. Maar roep die dan geregeld op het
matje en laat ze niet aan hun lot over. En gebruik het niet als argument om
de toegang tot de WW af te schaffen en nog strengere criteria voor de WAO te
hanteren."
Bron "Stoere Jongerius gaat desnoods stampvoeten" : telegraaf
Hoofd index pagina van "Stoere Jongerius gaat desnoods stampvoeten"
|
|
|
|