'Meneer Libanon' vermoord
BEIROET - De man die met zijn fortuin het verwoeste Libanon hielp herbouwen, Rafic
Hariri, is maandag in Beiroet vermoord. Hariri stierf in het centrum van de
stad die hij met zijn politiek en zijn bouwprojecten nieuw leven inblies.
Hij noemde zichzelf graag 'Meneer Libanon' want reclame maken voor zijn land
behoorde tot een van zijn markante bezigheden.
Rafic Hariri.
Rafic Hariri werd in november 1944 als zoon van een arme landarbeider in Sidon
geboren. Hij werkte aanvankelijk bij een plaatselijk landbouwbedrijf
gespecialiseerd in citrusvruchten. Maar in 1967 deed hij, net als velen in
de regio, de gok om naar de Golf te vertrekken ten einde meer geld te
verdienen.
In Hariri's geval werd het kolossaal veel geld. Het lukte hem dankzij
organisatietalent en uiteraard geluk. "Mijn naam is magisch"
lachte Hariri eens toen hem werd gevraagd naar het waarom van een van zijn
zakelijke successen.
Die begonnen in Saudië-Arabië. Wanneer de Saudische koninklijke familie in
razend tempo een luxe congrespaleis en hotel wil in De plek van de aanslag.
Taef, weet Hariri in 1977 de opdracht in de wacht te slepen. Hij voert de
opdracht sneller uit dan verlangd door vlug een in moeilijkheden verkerend
Frans bouwbedrijf aan het werk te zetten. Hiermee slaat Hariri zijn eerste
slag en wint hij het vertrouwen van de Saudische heersers. Dat laatste bleek
een blijvende zegen voor de zakenman Hariri die bouwmagnaat en speculant
wordt, maar zich ook snel als filantroop ontpopt.
Zodra het geld binnenstroomde, dacht Hariri aan investeren in 'zijn'
Libanon. Nog tijdens de burgeroorlog (1975-1990) richtte hij in 1979 een
charitatief onderwijsinstituut op in Sidon. Dat werd de bakermat van de
Hariri Stichting die de studies van tienduizenden Libanezen betaalt. In de
jaren tachtig ging Hariri zich steeds meer bemoeien met de Libanese
politiek. Hij was bijvoorbeeld een van de drijvende krachten achter de
Libanese vredesconferentie die in 1989, niet toevallig, in het Saudische
Taef werd gehouden.
De puinhoop na de aanslag.
Drie jaar later keerde hij naar Libanon terug en werd premier. Als van huis
uit straatarme soenniet die tot geen enkele traditionele partij behoorde,
vertegenwoordigde Hariri een volstrekt nieuwe wind in de Libanese politiek.
Hij begon met de ambitieuze herbouw van het land. Hij leende, volgens
critici veel te veel, en bouwde erop los. En met zijn flamboyante stijl
herwon hij bij veel investeerders het vertrouwen in Libanon.
In 1998 kwam hij in conflict met president Emile Lahoud, maar de
verkiezingen in 2000 gaven 'de bulldozer' Hariri een voor Libanon
ongebruikelijk grote overwinning. Hij werd opnieuw premier. In 2004 trad hij
af uit ongenoegen over het aanblijven van Lahoud. Die zou zijn post tot
ergernis van Hariri enkel aan de Syrische invloed te danken hebben.
Een gewonde man wordt weggedragen van de plek van de aanslag.
Hariri liep graag te koop met zijn ambities en rijkdommen. Toen hij in 1992
premier werd zag hij dat als zijn kans om als de herbouwer van het verwoeste
Libanon de geschiedenis in te gaan. In Beiroet deed destijds meteen een grap
over Hariri's zelfvertrouwen de ronde die was gebaseerd het sprookje met
Alladins olielamp: Hariri vond in de ruïnes van Beiroet een oude olielamp.
Hij wreef erover om hem schoon te maken. Toen verscheen er een geest uit de
lamp die zei: Ik ben slaaf van de eigenaar, zeg me wat ik voor u kan doen.
Hariri keek met verbazing én verontwaardiging naar de geest en antwoordde
beledigd: Hoe durf je. Jij zou mìj moeten vragen wat ik voor jou kan doen!
Bron "'Meneer Libanon' vermoord" : telegraaf
Hoofd index pagina van "'Meneer Libanon' vermoord"
|
|
|
|